Στο κλασσικό μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ «ανεμοδαρμένα ύψη» υμνείται το ερωτικό πάθος, που όμως οδηγεί τον ήρωα στην καταστροφή της ευτυχίας όλου του περίγυρου του. Τελικά, γίνεται ακόμα μεγαλύτερο ακόμα και μετά το θάνατό της αγαπημένης του.
Στη σημερινή εθνική πολιτικοκοινωνική μας νουβέλα (που η συγγραφή της δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα), υμνείται, ως φαίνεται, το πάθος για δόξα – εξουσία, που όμως οδηγεί τους λειτουργούς της πολιτείας στην μερική καταστροφή της ευτυχίας όλου του κοινωνικού της ιστού.
Άραγε, θα γίνει η ανατροπή ώστε στις επόμενες τελευταίες σελίδες να διασωθεί έστω, η αξιοπρέπεια του πληγωμένου ελληνικού λαού;
